two-house-fish(3)
304 dagen geleden
Natuurlijk kan een baard niet staan. Uiteraard is er een manspersoon aan deze baard verbonden. Dat is immers wat men mag verwachten bij een dergelijke baard en ook deze keer is dit het geval: onder de baard zien we een groezelig geel t-shirt waarvan de mouwen slordig zijn afgeknipt met hier en daar wat brandgaten op de borst. Dan een blauwe, gerafelde, kort afgeknipte spijkerbroek, gevolgd door twee benen met aangekoekte modder en een paar smerige blote voeten.
two-house-fish(2)
420 dagen geleden
Wees niet bang. Om deze geruststellende opdracht te lezen op een oranje bord dat twee-en-een-halve meter boven je hoofd hangt en blijkbaar nergens aan is vastgemaakt, heeft – zoals je wellicht kunt verwachten – niet het gewenste effect.
two-house-fish
544 dagen geleden
This is the story Robert and I started back in Lawrence. It’s about the lake we went to on a walk and the same one we tried to reach while climbing the waterfall. Robert made a very impressive drawing which is lying on the back seat of Stella. And this is the start of the written story. It’s in Dutch though, the translation will be available after the finish…
Epiloog
629 dagen geleden
Wanneer ik opkijk, zie ik mezelf zitten. Een laatste stap op het pad met de losliggende stenen en afgebroken takken brengt me naar een platform vanwaar een panoramisch uitzicht te genieten valt.
Een Schaduwballet
727 dagen geleden
Nogmaals sjor ik mijn overvolle rugzak iets hoger op mijn heupen om er achter te komen dat dit weinig zal helpen: iedere spier, iedere pees, iedere huidcel en ieder haartje van mijn lijf doet ondertussen zeer, is beurs en is het beu.
Bier, Frituur en Kruidnagel
776 dagen geleden
Wat een herrie hier.
Dat is het eerste wat ik denk als ik opkijk. Een schizofreen flitsend wit licht verblindt me fragmentarisch alvorens over te gaan in een zee van langzaam roterende rode en blauw vlekken. Wat bewegen die mensen hier veel en wat kijken ze raar. Gehypnotiseerd, gracieus, gelukkig, geil.
Schitterend
846 dagen geleden
Het ritme van de passerende bomen vertraagt om tot stilstand te komen als ik mijn linkervoet op het verharde zand zet en afstap. Mijn omafiets plaats ik tegen één van de oude eiken die het afgelegen fietspad langs het kanaal flankeren. Ik rek me uit. Een overtuigende gaap die vanuit mijn tenen lijkt te komen is het resultaat.
Oranje
856 dagen geleden
En zo is het: een veld aan mensen trekt voorbij. Als een keizer kijk ik over de hoofden, niet zozeer keurend als wel observerend.
Balkonscene (fragment)
858 dagen geleden
Kom eens hier. Neem naast mij plaats en kijk naar hem. Zie je hem staan? Let goed op, want zijn onbeweeglijke afwezigheid werkt afleidend. Wacht, we doen een stap dichterbij. Nu zie je hem zeker: voorovergebogen, met een gitzwarte capuchon tot over zijn wenkbrauwen en een onaangestoken sigaret tussen zijn lippen. Met zijn tenen over de stenen rand tuurt hij beurtelings recht naar voren en strak naar beneden. Iedere keer als hij zijn blik tot de diepte voor zich wendt, schommelt hij gevaarlijk. Toch staat hij daar, stevig en alleen. Alsof de wereld zojuist is geëindigd.
Ruimteschip
975 dagen geleden
“Waarom?” vraagt zij met een sceptische blik.
“Omdat het kan…” antwoord ik nonchalant.
“Dat is een rare reden…” repliceert zij.
“Dat is de beste reden,” vertel ik haar en kijk haar recht in haar schitterende ogen.
“En dat is dan ook weer waar,” concludeert zij.